Musa is 26. Hoe oud hij precies was toen hij door zijn oom werd gedwongen bij de Kamajors te gaan en te gaan vechten is niet bekend. We schatten dat hij tussen tien en twaalf jaar oud moet zijn geweest. Zijn vader overleed al voor het uitbreken van de oorlog en de zorg voor Musa werd overgedragen aan zijn oom. Toen de oorlog uitbrak besloot Musa’s oom zijn dorp te gaan verdedigen tegen de rebellen en dwong hij Musa er uiteindelijk ook toe de wapens op te nemen. Vijf jaar lang vocht hij aan de zijde van de Kamajors. Tot het eindigen van

de oorlog in zijn district. Direct na afloop van de oorlog overleed Musa’s oom en stond hij er alleen voor. In zijn dorp was er niemand die de zorg voor Musa op zich kon nemen. Bovendien was er voor Musa in zijn dorp geen enkele manier om aan geld te komen om te kunnen overleven. In zijn eentje trok hij naar Freetown, waar hij een tijdlang op straat leefde omdat hij geen onderdak kon vinden. Een tijd van slapen in autowrakken  en kleine criminaliteit waar hij niet graag op terug kijkt. Musa werd gered door een andere jongen die hem onderdak bood, maar daarmee was hij natuurlijk slechts deels geholpen. Hij begon huishoudelijke klussen te doen voor andere mensen, waarmee hij zijn schoolgeld kon betalen. Naar school gaan was voor Musa noodzakelijk, want banen voor ongeschoolden zijn er nagenoeg niet en een leven op straat wil hij absoluut niet. Door zijn lange deelname aan de oorlog heeft hij een grote achterstand in zijn scholing opgelopen, maar Musa is gemotiveerd zijn middelbare school af te maken. Zijn resultaten zijn goed, hoewel hij nog steeds hard moet werken om de eindjes aan elkaar te kunnen knopen. Hij heeft nog één jaar middelbare school voor de boeg, daarna moet hij gaan kiezen voor een vervolgopleiding. Musa weet nog niet wat hij wil gaan doen na de middelbare school. Hij is in elk geval slim genoeg om een hogere beroepsopleiding aan te kunnen.

In zijn eigen woorden:
"Before the commencement of the war, I was in a small village… I lived there with my parents. At the age of eight years I lost my father. I was in class IV. Due to my father’s death, I left school for two good years. This was due to the fact that there was nobody to help me in paying my schoolfees and to get other academic materials. I decided to engage myself in farm work.

At the age of ten years, my uncle decided to put me in school as a class IV pupil. It was not too long when the civil conflict started in the country in 1991 and my uncle happened to be the head of the Kamajors in the villagewe lived. Around 1996, my uncle forced me to join the Kamajor force. I served in the Kamajors force for about three years. Immediatlely after the war, my uncle died. My uncle’s death made me to depart to Freetown without any relative. I became a streetboy for sometimes. To even get my daily bread was a big problem. I started using abandoned vehicles as my place of sleep. Fortunately a friend whom I refered to as the "good samaritan" picked me up from the street . It was not actually easy at all for me. I had to engage myself in doing domestic work in morning in order to get or earn some money which I was using as lunch and to get some school materials and pay my fees. Presenly I am in desperate need of help to further my education."

Lees Musa’s brief 1, 2