Amadu
Door: Gin
Amadu is 21. Voordat de oorlog uitbrak had hij een goed leven. Zijn vader was hoofdmeester van de lagere school in zijn dorp en ze hadden bovendien een kleine plantage. In principe ontbrak het Amadu aan niets.
Dat veranderde toen de rebellen zijn dorp aanvielen en zijn vader vermoordden. Zijn moeder stierf een paar weken later. Aan een gebroken hart, want ze werd ziek van het verdriet om
haar overleden echtgenoot. Amadu was toen dertien jaar oud. Zijn oma nam de zorg voor hem over, maar ook zij overleed datzelfde jaar en was er niemand meer die voor Amadu kon zorgen.
Amadu besloot daarom, als dertienjarige, zich aan te sluiten bij de Kamajors, een burgerdefensiemacht die het op nam tegen de rebellen. Op die manier had hij toegang tot voedsel en bescherming voor zijn overleven en kon hij wraak nemen voor de dood van zijn vader.
Amadu vocht ruim twee jaar aan de zijde van de Kamajors, totdat hij op een dag vond dat hij wraak genomen had en dat het wel genoeg was geweest. Hoewel hij aan de ene kant trots is dat hij zijn land en volk heeft bevrijd van de rebellen, heeft hij aan de andere kant grote spijt van zijn deelname. Hij ziet oorlog als pure destructie, waar niets goeds uit voort kan komen. Hij is zeer gemotiveerd zijn toekomst een positievere invulling te geven, maar dat is niet makkelijk. Hij heeft nog steeds niemand waar hij op terug kan vallen en moet er in zijn eentje voor zien te zorgen dat hij kan overleven en zijn schoolgeld kan betalen. Tot nu toe is het hem goed gelukt. Hij doet volgend jaar eindexamen. Maar Amadu is graatmager en van zijn kleding kan je soep koken. Het geld voor zijn laatste semester van dit jaar heeft hij niet bij elkaar kunnen sprokkelen. Gin heeft hem zijn schoolgeld gegeven, zodat hij niet een heel jaar over hoeft te doen, maar voor volgend jaar hopen we sponsoring voor hem te krijgen.
In zijn eigen woorden:
On the 23rd March 1991, Sierra Leone has experienced a conflict from Liberia into a town called Bomaru in the eastern border of my country. A group of rebels referred to as the Revolutionary United Front (RUF) started the incursion. Their aim was to overthrow the corrupt government of the All Peoples Congress (APC) which had ruled Sierra Leone since 1968. A decade of violence that devastated the country.
Leeftijd: 21
Plaats: Bo
Opleiding: Beroepsopleiding/Universitair
Gewapende groepering: Kamajors
Duur: 2 jaar
Wil worden: Accountant
Kostenplaatje (geschat):
Accountancy
(4 jaar)
Totaal
6.000 Euro
_________
6.000 Euro
Reeds gesponsord:
Middelbare school
(1 jaar - 6e klas)
Bijlessen (wegens achterstand)
Uniform
Schoeisel
Lesmaterialen
Totaal
180 Euro
65 Euro
15 Euro
10 Euro
30 Euro
________
300 Euro
Nieuws over Amadu:
Lees Amadu's brief 1, 2, 3
This was brutality against civilians. Throats were cut off, pregnant women undergoing brutal surgical operation by the rebels, killing people at random, men and women and children being amputated. Rebels asking sons to have sexual intercourse with their biological mothers. Houses were burnt down, while people were indoors. People's limbs were amputated. As the war continued, more than 10.000 people were killed. Those who survived lost their loved ones, their homes and some other properties.
On the 2nd April 1993 the war finally reached my chiefdom and our village was attacked by a group of boys called Revolutionary United Front (RUF). Their main aim was destruction of lives and properties, recruitment of children as combatants. The most interesting part was decisionmaking and my family was captured during this time, my father was killed because he refused to join. I was also given the option either to join them or being killed. To avoid the killing I finally join them in order to save the lives of my people. I believed God was with me even though we entered town to town. As a young boy of 15 I automatically became a dropout and my life became miserable. I had four brothers and two sisters and I am the eldest. As the story continued our village was totally destroyed and I seriously started facing bitterness after the ten years. I decided to go back to school. I thank God for my life even though I am poor I am still fighting to achieve my goal. Believe me, the story of my life is more than a slave in a wicked masters house."


Lees Amadu's brief 1, 2, 3